Manuel vitesli bir binek aracı aşağıdaki şekilde çalıştırılır.

• Aracın şoför koltuğuna oturulur ve emniyet kemeri takılır.
• Koltuk rahat edecek şekilde ayarlanır. Rahat bir sürüş için koltuk, direksiyonun üst kısmını tutarken arkaya yaslanabilecek şekilde ayarlanabilir
• Aynalar sürücüye göre ayarlanır sağ ve sol aynalarda ise aracın arkasını hafiften görebilecek şekilde ayarlanır Dikiz aynasını ayarlarken ise arka cam ortalanır.
• Vitesin boşta olduğuna emin olunur vites kolu Sağa ve sola rahat hareket ettirilir. Sağa ve sola rahat hareket ediyorsa vites boştadır.
• Kontak anahtarı direksiyonun sağında bulunan anahtar takılır ve ileri doğru çevrilir. İlk çevriliş de bazı elektronik aksam ve aydınlatmalar devreye girer çevirmeye devam ederek ikinci kademeye getirildiğinde ise göstergeler çalışacaktır. Göstergelerin bir çoğu birkaç saniye içinde söner Bu göstergelerin sönmesinin ardından kontak anahtar ileri doğru tekrar çevrilir (mars motorunun sesi duyulur) ve araba çalışıncaya kadar el bırakılmaz. Yaklaşık 1 saniye içerisinde araba çalışır. Eğer aracın çalışması 1-2 saniyeden uzun sürüyorsa bir ariza olabilir
• Ayağın altında üç adet pedal vardır. Bunlar solda sağa doğru debriyaj, fren ve gaz pedallarıdır. Sol ayak debriyaj sağ ayak ise fren ve gaz pedallarına basmak için kullanılır. Bu aşamada sol ayak sonuna kadar debriyaja sağ ayak da frene basılır. Aslında pedallara aracı çalıştırmadan önce basmak sürücü bir tedbir niteliğinde olur
• İki koltuğun arasında bulunan el freni kolu aşağıya indirilir. Bunu yaparken üzerindeki düğmeye basarak önce çok az yukarı çekmek ve ardından tamamen aşağı indirmek gerekir Bu yapıldığında göstergeler arasındaki el freni sönecektir
• Araç birinci vitese alınır sol ayak yavaşça debriyajdan çekilir, sağ ayak frenden kaldırılır ve hafifçe gaz pedalına basılır Araç harekete geçer

Özet olarak aracın çalıştırılması

• Debriyaj ve frene basılır.(Debriyaja bastığımızda vites devre dişi kaldığı için frene de basılır.)
• Vites boşa alınır. (Marş hareketinin vites kutusuna iletilmesini engellemek amacı ile motor marş ve stop edilirken vites boşa alınır.)
• Marş yapılarak motor çalıştırılır. (Araç üç kademede çalıştırılır ikinci kademede bir süre beklenip marş yapılır)

Yola çıkış

• Vites kakış viteslerinden uygun olana alınır.( 1 veya geri )
• Trafik kontrol edilir
• Sinyal verilir.
• El freni indirilir
• Yan ayna kontrolüyle yola çıkılır

Kalkış şekilleri

Kalkış motor hareketinin tekerlere aktarılması ile gerçekleşir. Bu hareket debriyaj pedalı ile başlar. Kalkış vitesindeki aracımız debriyaj pedalına sonuna kadar basılmışken topuk yerde bırakılarak ayak sakin bir şekilde yavaş yavaş yukarı kaldırılır ayni zamanda vitese girme, yani kavrama ani hissedilmeye çalışır. Aracın hareketlendiği bu anda artık ayak sabitlenir ve aracın en azından 2-3 metre ilerlemesi beklenir. Araç da km saatinin 5-6 km’yi göstermesiyle bu doğrulanabilir

İki şekilde kalkış vardır.

1. Kakış noktasında gazın tehlikeli olmadığı durumlarda kullanılır. Genellikle kullanılan kakış şeklidir. Seviyeli bir şekilde gaz pedalına basılıp eş zamanlı olarak debriyaj kavrama noktasına getirilir.
2. Kavramalı kalkış: Gazın tehlikeli olduğu durumlarda uygulanır. Durma noktasına gelmiş yoğun trafikte, park giriş ve çıkışlarında uygulanır.

Eğimli yolda kalkış Dört şekilde yapılır.

1. Seri kalkış
2. Kavrama öncelikli kalkış
3. Debriyaj gaz dengesi ile kalkış (Terazi yöntemi)
4. El freni ile kalkış

Devrinde araç kullanmak

Vitesleri doğru km’lerde kullanmaya devrinde araç kullanmak denir
Vitesler kalkış vitesi ve hareket vitesleri olmak üzere ikiye ayrılır Kalkış vitesleri(1 ve Geri) aracımızın en kuvvetli vitesleridir. Bu sebeple bu iki viteste gazın kontrollü verilmesi çok önemlidir

• 1. Vites 0-20 km
• 2. Vites 20 40 km
• 3. vites 40-60 km
• 4. Vites 60-80 km
• 5. vites 80 ve üzeri km’ler için

Bu km’ler genelleme olup, gerçek değerler motor gücüne göre değişir.

Vites değiştirme

• Viteslerimiz birer birer büyütülür, ancak frene basıldığı oranda küçültülür.
• Km buyütülmeden vites büyütülmez.
• Km küçültülmeden vites küçültülmez
• Vites değiştirilirken gaz pedalı bırakılır. Debriyaj pedalına çok iyi basılır vites değiştirildikten sonra debriyaj pedalı seviyeli ama seri şekilde bırakılır. Gaz pedalına seviyeli şekilde basılır.

Tank, ana görevi doğrudan ateş gücü kullanımıyla düşman kuvvetlerine saldırmak olan, paletli ve zırhlı bir savaş aracıdır. Tankı diğer savaş araçlarından ayıran özellikleri ağır bir zırha, yüksek ateş gücüne ve her türlü arazide hızlı gidecek şekilde tasarlanmış sürüş takımlarına sahip olmasıdır. Her ne kadar masraflı ve lojistik açıdan çaba gerektiren araçlar olsa da, yer hedeflerine saldırma yeteneği ve piyadelerin moralini çökertmesi nedeniyle modern orduların vazgeçilmez unsurlarındandır.

Tanklar güçlü savaş makineleri olsalar da, nadiren tek başlarına hareket ederler. Zırhlarına ve hareket yeteneklerine rağmen omuz üstünden ateşlenen anti-tank füzelerine, mayınlara, topçu ateşine, ve hava saldırısına karşı zayıftırlar. Bu nedenle genellikle diğer birliklerle bir arada hareket ederler. Aynı zamanda ormanlık arazide ve kentsel bölgelerde uzun mesafeli atış imkânının ortadan kalkması, görüş açısının darlığından tank mürettebatının tehditleri fark etmekte zorlanması ve hatta taretin hareket yeteneğinin kısıtlanması nedeniyle dezavantajlı duruma düşerler.

Tanklar ilk defa I. Dünya Savaşı’nda, siper harbi çıkmazını yok etmek için kullanılmış ve zamanla savaş alanında klasik süvari görevlerini üstlenmişlerdir. Tank ismi ilk kez İngiltere’de tank fabrikalarında kullanılmaya başlanmıştır. Bir savaş aracı yapıldığını saklayabilmek için işçilere İngiliz Ordusu için paletli su depoları üretildiği izlenimi verilmiştir. Bir başka rivayete göre, Winston Churchill’a İngiliz Ordusu’nda görevli Subay Ernest Swinton tarafından sunulan gizli raporda yeni motorize silahtan bahsedilmekte ve üç adet olası isim önerilmektedir. Bunlar “cistern” (sarnıç, su deposu), “motor-war car” (motorlu savaş aracı) ve tanktır. Ancak tank söylenmesi kolay olduğu için tercih edilmiştir. Ancak en zorlama senaryo Winston Churchill’un resmi biyografisinde geçmektedir. Bu yeni silahları saklamak için, çizimlerde ve projelerin üzerinde “Rusya’ya su taşıyıcı” (Water Carriers for Russia) diye yazılmıştır. Ancak yazarken kısaltma olarak “Rusya’ya WC” yazılabileceği düşünülmüş ve çizimlerde “Rusya’ya su tankları” olarak değiştirilmiştir. Bunun üzerine bu silahların adı tank kalmıştır.

II. Dünya Savaşı’na kadar tanklar piyadelerin yüksek ateş yüzünden aşamadığı yerlerde kullanılıyordu. Bunun için her piyade bölüğünün belli sayıda tankı vardı. Tankı ana silah olarak kullanan ilk ülke Nazi Almanyası’dır.

Yaklaşık olarak yüz yıldır tanklar ve zırh taktikleri birçok gelişimden geçmiştir. Silah sistemleri ve zırhlar geliştirilmeye devam etmekle birlikte, birçok ulus konvansiyonel olmayan savaş döneminde bu kadar ağır silahların gerekliliğini tekrar gözden geçirmektedir.

İlk televizyon uzaktan kumandası 1950’lerin ilk yarısında Zenith Radyo Şirketi tarafından geliştirildi. “Lazy Bones” (Türkçe:”Tembel Kemikler”) olarak anılan bu uzaktan kumanda televizyona bir kablo ile bağlanmıştı. Bu ağır uzaktan kumandayı daha kullanışlı hale getirmek için 1955 yılında “Flashmatic” denen kablosuz uzaktan kumanda geliştirildi. Flashmatic’in çalışma prensibi bir fotoelektrik hücre üzerine ışın demeti gönderilmesine dayanıyordu. Ne yazık ki, hücreler başka ışık kaynaklarından gelen ışıkla uzaktan kumandadan gelen ışını ayırt edemiyordu. Ayrıca kumanda ışınının tam olarak hücre üzerine doğrultulması gerekiyordu.

1956 yılında Robert Adler, “Zenith Uzay Kumandası” adıyla kablosuz bir uzaktan kumanda geliştirdi. Kanalı ve ses şiddetini değiştirmek için mekanik ve ses ötesi tekniğini kullanıyordu. Kullanıcı uzaktan kumanda üzerinde bir düğmeye bastığında mekanik olarak meydana gelen çarpma sesi (her bir kanal için farklı frekansta) televizyon tarafından tespit edilip kanalın değiştirilmesini sağlıyordu. Transistörün bulunması ve piezoelektrik kristalleri içeren uzaktan kumandaların geliştirilmesi ile bu teknik daha ucuz ve kullanılabilir hale geldi. Ancak kullanılan frekans insan kulağının duyabileceği ses seviyesinin üzerinde olmasına rağmen, bazı insanların sesleri duyabilmesi ve bundan rahatsız olması, ksilofon ve benzeri ses çıkaran aletlerin uzaktan kumanda ile aynı frekansta çalışabildiği ve istemsiz kanal değişikliklerine sebep olması gibi sorunlar bu tekniğin çok kullanışlı olmadığını ortaya koydu.

Televizyon kumandalarında daha fazla özellik arayışı, BBC’nin Ceefax teletekst servisini geliştirmesiyle 1970’lerin sonlarına doğru ortaya çıktı. O dönemdeki çoğu uzaktan kumanda sınırlı sayıda özellik sunuyordu. Bazen kumandalarda sadece dört tane tuş vardı: sonraki kanal, önceki kanal, ses yükseltme ve ses azaltma. Bu tür kontroller, üç basamaklı sayılarla ifade edilen teletekst sayfalarının ihtiyacını karşılamıyordu. Bir sayfanın görüntülenebilmesi için bir uzaktan kumandanın, sıfırdan dokuza rakam tuşlarına ve buna benzer başka kontrol tuşlarına ihtiyacı vardı. Başlangıçta kablolu olan teletekst kumandalarınının, kullanımın devam etmesiyle birlikte, kablosuz olmasına ihtiyaç duyuldu. Bu nedenle BBC mühendisleri, bazı televizyon üreticisi firmalarla görüşerek 1977-78 yıllarında daha çok özellik içeren ilk kablosuz uzaktan kumanda örneklerini geliştirdi. Bu şirketlerden bir tanesi olan ITT daha sonra kendi adıyla anılacak olan ITT kızılötesi iletişim protokolünü geliştirmişti.

Dizüstü bilgisayar ya da laptop, taşınabilir türden, genellikle ekran ve klavye olmak üzere iki parçadan oluşan kişisel bilgisayarlardır. Bir dizüstü bilgisayar bir masaüstü bilgisayarın klavye, fare ve ekran gibi bileşenlerini tek bir parçada toplar. Dizüstü bilgisayarlar bir AC bağdaştırıcıdan gücünü alır ve şarj edilebilir bir batarya ile güç kaynağından uzakta da kullanılabilir. Dizüstü bilgisayarlar küçük ve taşınabilir olmaları açısından avantajlıdır.

İlk portatif DOS bilgisayarını 1985’de Siemens Nixforf üretmiştir. Homecomputer, yani ev bilgisayarı sınıfında ilk portatif bilgisayar ise Commodore 64 SX olarak 1984’de piyasaya sürüldü.

Dizüstü bilgisayarlar günümüz dünyasının en çok gelişen ve en çok ilgi gören teknoloji aygıtlarından biri olmuştur. İlk dizüstü bilgisayarı üreten şirketler Sony ve Compaq’tır. Masaüstü tabir edilen klasik ev ve iş bilgisayarlarına seçenek olarak geliştirilen dizüstü bilgisayarların yapılmasındaki temel amaç taşınabilir kullanım sağlamaktır. İlk olarak laptop (dizüstü bilgisayar) terimi 1983 yılında NEC UltraLite ve Compaq LTE model bilgisayarlar için kullanılmıştır. Laptop (dizüstü bilgisayar) sözcük anlamı olarak İngilizce (diz-üstü) sözcüklerinden türetilmiştir ve adında da taşınabilirlik birinci sırada yer almıştır. Ancak daha sonra laptop bilgisayarların kullanımının yaygınlaşmasıyla, sağlık örgütlerinin ve bilim çevrelerinin dikkati bu dala daha fazla yoğunlaşmıştır. Bulunan bulgularda dizüstü bilgisayarlar ilk defa düş kırıklığına uğratmış ve dizüstünde kullanımlarının sağlık açısından uygun olmadığı bulunmuştur.

Aslında bu bulgu ‘dizüstü’ dünyasına yeni bir ad konması anlamına geliyordu. Bu zamandan sonra birçok dizüstü bilgisayar üreticisi bu bilgisayarları defter (notebook) bilgisayar adı altında satmaya başlamıştır. Bugün Avrupa ve Amerika’da geniş bir ölçüde kullanıma ev sahipliği eden isim de, defter bilgisayarlarıdır.

Dizüstü bilgisayarlar ilk çıktıkları zaman büyük ilgi görmesine rağmen hızlı bir şekilde yaygınlaşamamış önce iş dünyasına ve iş adamlarına hizmet etmiş daha sonrada üretim maliyetlerinin ucuzlamasıyla ev kullanıcılarına ulaşmıştır. İlk başta tasarım amaçlarının başında klasik defter yerini tutup not tutturmaya yarayan bir aracı olarak görülse de 2000’li yıllarda bu düşünce değişip daha performanslı notebook ürünlerinin satışa sunulmasına başlanmıştır. Günümüzde dizüstü bilgisayarlar, en önemli rakipleri masaüstü bilgisayarlarla yarışır ölçüye gelmiş hatta bu yarışı bir adım önde götürmeye başlamışlardır.[kaynak belirtilmeli] İlk çıktıkları yıllarda fahiş fiyatlardan satılan dizüstü bilgisayarlar günümüzde çok daha geniş bir kesimin erişebileceği fiyatlara gerilemiştir.

Kredi kartı, bankaların ve bazı finansman kuruluşlarının müşterilerine verdiği, anlaşmalı POS cihazı bulunan alışveriş noktalarında ödeme amaçlı veya banka ATM’lerinden nakit avans çekmek amaçlı kullanılabilen, yapılan harcamaların aylık olarak bankaya tek seferde ya da taksitlerle ödenmek zorunda olunduğu, nakit paraya alternatif bir ödeme aracıdır.

Genel uygulamada dönemsel borç tutarının belirli bir oranı asgari ödeme tutarı olarak belirlenir. Müşteri en az bu tutar kadar ödeme yaptığında kalan borç tutarına banka tarafından belirlenmiş olan alışveriş veya nakit avans faizi aylık olarak işletilir.

Kredi kartı kullanarak alışveriş yapan bireyler alışveriş yaptığı mağazaya değil, kredi kart hizmeti almış olduğu bankaya borçlanmaktadır. Banka ve finans kuruluşları kredi kartı hesap kesimini müşteriye, otuz (30) günlük bir süre içerisinde sunmaktadır. Ayrıca bu dönem boyunca kart ile yapılan harcamaları hesap bildirim cetveli (hesap özeti) ile kartı kullanan müşteriye bildirmektedir. Hesap bildirim cetveli gönderimi sonrası, müşteriye tanınan ödeme süresi yaklaşık on (10) gündür. Bu süre sonunda ödenmeyen kredi kartı borcu için banka ya da finans kuruluşu günlük olarak gecikme faizi uygulaması başlatır.

Kayıt dışı ekonomiden kayıtlı ekonomiye geçişi hızlandıran çok önemli bir araç olmakla birlikte, vadesinde ödenmeyen borçlara faiz yükü binmesi ve üstüne faiz tutarının %15’i kadar Kaynak Kullanımı Destekleme Fonu ve %5 Banka Sigorta Muameleleri Vergisi eklenmesi kredi kartı borcunun çığ gibi büyümesine yol açabilmektedir.

Türkiye’de kredi kartlarına dair her türlü faaliyet BDDK (bankacılık düzenleme ve denetleme kurumu) tarafından denetlenmektedir. Türkiye’deki tüm bankalar ve finans kuruluşları tarafından sunulan kartların faiz oranları ve faiz hesaplama yöntemleri BDDK resmi web adresinde güncel olarak yayınlanmaktadır.

Türkiye’de kredi kartı kullanımı

Türkiye’de ilk kez kredi kartı kullanımı 1968’de Diners Clup ile oldu ve bu karta o yıllarda sadece bir kaç bin kişi sahipti. Fakat (BKM) tarafından 2015 yılı verilerine göre yapılan açıklamada, Türkiye’de BKM 3. dönem sonuç verilerine göre banka kartı sayısı 113 milyon adete yükselmiştir. Kredi kartı sayısı ise yaklaşık 58 milyon adete ulaşarak, tarihin en yüksek seviyesine ulaşmıştır. Ayrıca bu rakamlara göre Türkiye, Fransa’dan sonra Avrupa ülkeleri arasında kredi kartı kullanımının en yoğun yaşandığı ikinci ülke konumunda varlığını sürdürmektedir. Yapılan harcamalar bakımından da Avrupa üçüncüsü. Türkiye’de kredi kartının bu derece yoğun kullanılmasının nedeni ise tek seferde alınamayacak mal/hizmetleri taksitle satın alma imkanı vermesi gelmektedir. Ayrıca banka veya kart kullanıcısının tanımladığı kredi kartı limiti arttırma talebi sonrası uygulamaya konan limit artışı da, bireyleri kredi kartı harcaması yapmaya teşvik etmesidir. Türkiye’de bu durum nedeniyle artan bireysel kredi kartı borçlanması karşısında devlet 1 Şubat 2014 tarihi itibariyle bazı ürün ve hizmetlerin satın alınmasında taksiti kaldırmış belirli bazı ürünlerde taksit sayısını ise 9 ay ile sınırlamıştır.

Zeplin, bir tür hava gemisi olup, ulaşım aracı olarak kullanılan itme kuvvetiyle yol almalarını sağlayan motorları ve havada yönlenmesini sağlayan dümenleri olan puro biçiminde ve altında yolcu kabini bulunan güdümlü balonların genel adıdır. Omurgalı güdümlü balonların en başarılı yapımcısı olan Kont Ferdinand von Zeppelin adlı Alman güdümlü balonların isim babasıdır. İlk zamanlar hidrojen ile dolu olmasına karşın 1937’de Hindenburg faciası üzerine içine hidrojen yerine helyum kullanılmaya başlanmıştır.

Başarılı olmuş ilk uçuş Fransız mühendis Henri Giffard tarafından 24 Kasım 1852 yılında gerçekleştirilmiştir. Giffard 160 kg ağırlığındaki ve 3 BG’ndeki buhar makinasını 43 metre uzunluğunda ve 12 metre çapındaki , hidrojenle dolu bir torbanın altına takarak Paris’ten havalanıp 30 km uzaklıktaki Trappes’e uçarak gerçekleştirilmiştir.

İlk zeplin 128 metre uzunluğunda ve 11 metre çapındaydı. Alüminyumdan oluşan iskeleti, pamuklu bir bezle kaplıydı. İskeletin içinde hidrojen taşıyan gaz baloncukları vardı. 2 Temmuz 1900’de havalandırılan zeplin, 400 metre yükseklikten uçarak 6 kilometrelik bir yolu 17 dakika 30 saniyede aldı.

Bu ilk zeplinin başarısı üzerine yenileri de üretildi. Özellikle Alman Savaş Bakanlığı zeplin üretimini destekledi. I. Dünya Savaşı sırasında Paris ve Londra zeplinlerle bombalandı.

Atlas aşırı uçuşlara başlayan zeplinler, 52.000 kişiyi Atlas Okyanusu’nun iki kıyısı arasında taşıdıktan sonra, yeni yolcu uçaklarının geliştirilmesi ve büyük kazalar nedeniyle 1950’lere gelmeden üretimden kaldırıldı. Günümüzde sadece ABD’de reklam amaçlı olarak kısıtlı sayıda üretilmektedirler.

Trafik ışığı ya da trafik lambası, yol bağlantılarında, kavşaklarda, yaya geçitlerinde ve trafiğin kontrol edilmesi gereken diğer yerlerde bulunan trafik düzenleme aracı. İlk trafik ışığı 1868’de Londra’ya konmuştur. Trafik ışıkları, trafikte geçiş üstünlüğünün yerine, sürücü ve yayalara evrensel bir renk kodu ile renk sinyalleri göstererek trafiği düzenler.

Standart bir trafik ışığında;

• Yeşil ışık: ilgili doğrultuda trafiğin akabileceğini,
• Sarı ışık: ışığın yeşilden kırmızıya ya da kırmızıdan yeşile değişmek üzere olduğunu,
• Kırmızı ışık: trafiğin durması gerektiğini gösterir.

Yeşil-kırmızı renk körü insanlara kolaylık olması için genellikle kırmızı ışıklar biraz turuncu ve yeşil ışıklar da bir miktar mavi tonu içerir. “Yeşil” ışıklar çoğunlukla sarı ışığın üzerine mavi lens koyularak elde edilir.

ATV, dört tekerlek üzerinde hareket eden, içten yanmalı motorla güç alan tek ya da çift kişilik, her türlü zeminde yol alabilen bir araçtır. Hobi amacıyla üretildiğinden dolayı, özel eğitim almak gerekmeksizin herkesin kullanabileceği şekilde tasarlanmıştır.

Bu araçlarda 50-500 cc arasında değişen hacimlerde motorlar kullanılmıştır. Küçük hacimlerde yeterli gücü elde edebilmek için yakıt olarak benzin tercih edilmiştir. Bu değerler arasında 7-35 hp güç üretebilen motor seçenekleri mevcuttur. Dört zamanlı motor ve elektronik yakıt enjeksiyonu performansını arttırmaktadır. Motorlar, genellikle elektronik ateşlemeyle çalışmaktadır. Bazı modeller, elektrikli marş ile çalışırken, bazılarında marş pedalı kullanılmıştır. Her iki motorun bulunduğu modeller de üretilmiştir.

ATVlerde bulunan hava basınçlı lastiklerde et kalınlığı fazla iken, dolgu maddeli lastiklerde dayanıklı malzeme kullanılmıştır. Güç aktarımında “şaft” veya “zincir” tercih edilmiştir. Şaftlı modellerde sarsıntı daha fazla hissedilirken, zincirli modellerde ise kopma riskibulunmaktadır. Arka frenlerde genelde kampana kullanılmıştır ancak ön frenlerde kampana ya da disk fren, modellerde farklılık göstermektedir. Vites olarak, kolay kullanım amacıyla otomatik şanzıman tercih edilmiştir.

ATV araçları sert arazi koşullarında ulaşımı kolaylaştırması amacıyla üretilmiştir ancak günümüzde doğa gezileri ya da eğlence için de kullanılmaktadır. Maceradan hoşlanan kişiler için bu yazıda ATV araçlarının özellikleri ve kullanımı hakkında bilgilerden bahsedilmiştir.

ATV araçlarının özellikleri

Spor ve arazi modeli olmak üzere iki farklı modeli vardır. Arazi için üretilmiş olanlar en ağır arazi şartlarına bile dayanabilecek potansiyeldedir.

ATV araçları bütün arazi koşullarında kullanılmak üzere üretilmiş taşıtlardır. Kar, yağmur, çamur ya da çok diş iniş veya çıkışlarda rahat şekilde yol alması üzerine tasarlanmıştır. Motor hacimleri olarak üç farklı gruba ayrılır ve farklı seviye gruplarında artan güç performansı seçenekleri sunar. Küçük hacimli araç 8-10 beygirken büyük hacimli olanları 70-80 beygir gücüne çıkabilmektedir.

ATV aracı kullanımı

Bu araçları ilk defa kullanacak kişiler, yaklaşık yarım saatlik ATV ve sürüş ile ilgili teorik bilgileri öğrenirler. Daha sonrasında uygulama yapabilecekleri uygun, ayırılmış arazi eğitim parkurunda en az 45 dakika olmak üzere, teorik bilgi pratiğe dökülür.

ATV araçları değişik markalarda değişik özellikler gösterebilirler. Ancak temel olarak değişmeyen birkaç unsur vardır. Araçlarda ön ve arka olmak üzere iki fren bulunur. Gaz pedalı sağ baş parmağın altında bulunur. İleri, geri ve boş olmak üzere üç kademeli vitesi vardır.

Dönüşlerde viraj almak zor bir manevra olarak nitelendirilebilir. ATV kazaları genellikle keskin manevra yapılan, sert viraj alınan noktalarda gerçekleşir. Araç önce iki yan tekerleğinin üstünde dikilerek daha sonra şiddetine göre takla atabilir. Doğru dönüş tekniği için gidonu dönmek istediğiniz yön tarafındaki kolunuzla çekin. Dirseğiniz karın bölgenize geldiğinde bu taraftan daha fazla çekme kuvvet gösteremezsiniz. Daha sert dönüşler için bu noktadan sonra dönmek istediğiniz tarafın zıttındaki kolunuzla da gidonu dönmek istediğiniz tarafa ittirebilirsiniz. Yani temelde bir konulunuz gidonu çekerken diğer kolunuz aynı yönde itme kuvveti uygulamalıdır. Yüksek hıza sahipken manevraların yumuşak yapılması gerekmektedir.

ATV kullanımıyla ilgili öneriler

ATV aracı kullananların çok sık tekrarladığı hataları üç ana başlık altında toplayabiliriz. Bunlardan ilki aracı durdurmakta zorluk çekilmesidir ve buna bağlı olarak aracı durdurmak için yanlış yöntemler uygulanmasıdır. Fren için ayak kullanmaya çalışmak ya da gidonu çekmek gibi hatalarla sık karşılaşılır.

Bununla ilgili bir diğer hata ise fren yerine gaza basılmasıdır. Bu sorun genelde özel bir tutuş tekniği ile rahatlıkla çözülebilmektedir.

Kullanıcıların yaşadığı bir diğer sorun ise araca yön vermede zorlanılmasıyla ilgilidir. Kontrolde motora benzeyen ancak tekerlek yapısıyla otomobili andıran bu araçlarda istenmeyen durumların önüne geçmek için bol pratik en iyi çözüm olacaktır.

ATV araçları her türlü arazide kullanılabilecek şekilde üretilmişlerdir ancak üzerlerinde asfalta çıkılmaması gerektiğiyle ilgili uyarı yapışkanları bulunur.

Kontağı Açarak İşe Başlayın

İlk olarak kontak açılarak ATV macerasına başlanır. Motor, çalıştırma düğmesine basılarak çalıştırılır. Motorun ısınması için bir süre beklemek gerekmektedir. Eğer motor ısınmadan harekete geçilirse, motor stop eder. Bu araçlar otomatik ve manuel olarak iki vites sistemli modellerden oluşmaktadır. Otomatik vitesli araçlarda 3 vites seçeneği vardır; ileri, geri ve park.

Manuel vitesli araçlarda ise vites değişimi sol ayağın altındaki pedal aracılığıyla yapılmaktadır. Araç hızlandıkça, vites yükseltilir. Debriyaj freni vites değişiminden önce çekilerek, vites değiştirildikten sonra bırakılır.

Tramvay, raylar üzerinde hareket eden trene benzeyen toplu taşıma aracı. Trenlerin aksine raylar sokaklara döşenebilir ve diğer taşıtlar bu yollardan geçebilirler. Çoğu tramvaylar elektrik gücüyle çalışır. At veya petrol ile çalışan tramvaylar da vardır.